Recensies

Wat een prachtig boek over de dorpsdokter Piet van der Wouw, m’n moeder en ik hebben het allebei in een paar dagen uitgelezen. Veel herinneringen! Prachtig geschreven. Heel mooi boek. Dank je wel

Met heel veel plezier en herkenning heb ik je boek gelezen! In mijn gedachten zag ik heel veel dingen weer voor me! Jullie waren ook onze overburen en ik kan me jouw komst ook nog goed herinneren!
Wat een zware taak was het om huisarts te zijn in een tijd waar nog weinig aanwezig was ten opzichte van deze moderne tijd! In jullie gezin draaide het altijd om de patiënten! Dan nog lang enige huisarts in Drunen dus 24/12 klaar staan!
Door een ongeluk van mij heeft je vader ons gezin erg goed ondersteund! Indertijd moest je wel een hele drive hebben om huisarts te zijn en ook je echtgenoot moest daar in mee kunnen!
Hartelijk dank voor je prachtige boek! Veel mensen uit Drunen zullen het hier mee eens zijn!
Warme groet Engeline Vernooy

Ik heb je boek gelezen, wat heb je dat prachtig beschreven allemaal. Voor mij aantal dingen herkenbaar. Wat zouden je ouders trots op je zijn 👍😘

Ik heb het boek in 1 adem uitgelezen 👌 wat schrijf je toch goed

Ik ben bijna aan ‘t eind van je boek. Het is gewoon smullen, al die verhalen te mogen lezen. Wat mooi dat je je vader een monument achter laat.
Het was een bijzondere man. Doe ‘t ‘m maar eens na.
Ik mag nog 50 pagina’s smullen… verheug me er al op. ( en dat doe ik niet vaak met een boek ! 🫣)

– reactie deel 2 –
Je boek is uit.
Ik heb de tranen in mijn ogen.
Zooo mooi.
Je slothoofdstuk heeft me diep geraakt.
Wauw / wouw ✍️🙏

Goedemorgen Lonneke 
Gisteren heb ik je boek uitgelezen.
Bij het slot werd ik wel emotioneel. 
Je vader heeft echt maar kort van zijn pensioen kunnen genieten. Jammer hoor na zoveel jaren hard werken. 
Wat heb je met liefde voor je vader dit opgeschreven.

Mijn herinneringen aan jouw vader zijn ook bijzonder. In 1964/1965  had ik plots heel veel pijn aan mijn benen. Kon slecht lopen. Ben met mijn moeder naar de praktijk van je vader gegaan. Hij heeft mij goed onderzocht! Hij dacht aan jeugdreuma. 
Maar…… Je vader zei: “ik verwijs je door naar de KNO-arts in het ZH van Den Bosch. Ik denk dat je amandelen eruit moeten……..”
Mijn ouders waren zeer verbaasd…… diagnose ‘misschien’ jeugdreuma en nu eerst amandelen knippen! 
Het advies uiteraard opgevolgd. Mijn amandelen als 15-jarige zijn geknipt. En daarna heb ik nooit ergens last meer van gehad. 
Dit is toch bijzonder? De diagnose van je vader was perfect! 

Lonneke veel succes met je boekpresentatie binnenkort! Ik hoorde dat Hannie sowieso komt. 

Lieve groeten 
Gerrie de Klerk

Lonneke, wat een mooi boek is het verhaal over je vader Piet van de Wouw. Zeer fijn om te lezen en heel herkenbaar. Top gedaan.

Lonneke, complimenten voor jou prachtige boek. Precies zoals jullie pap was!!!! Wat zou hij trots zijn op jou. Geweldig!
Groetjes Ineke

Ik heb het boek al uit. Ik herkende veel meer dan ik had gedacht. Grappig ook om al die Drunense namen te lezen. Ik ga het boek aan mijn vader geven. Die herinnert zich vast nog veel meer, met z’n 92-jaar. Je schrijft goed, leuk ook om te lezen dat Ingrid nog meegeholpen heeft.
Groeten Marlene

Hallo Lonneke,
Ik heb het boek uit. Wat een prachtig boek met een hele mooie laatste zin. Heb het met heel veel plezier gelezen.
Hartelijke groet, Wout van Bommel

Het boek geeft een prachtig beeld van het hectische leven van een dorpsdokter in de naoorlogse periode. Met enorme inzet van zowel Piet als Angelie hebben ze een prestatie neergezet die jonge mensen van nu zich amper kunnen voorstellen. Het belang van de patiënt heeft al die jaren voorrang gekregen op het eigen privéleven. In het boek lees ik mooie anekdotes, verhalen van tevreden of juist ontevreden patiënten, dilemma’s en een kijkje terug in de dagelijkse werkwijze van weleer. Een eerlijk verhaal dat recht doet aan alle betrokkenen. Chapeau!